In West, waaruit schoorstenen rook kwam,
stond trots een kerk in mooi Amsterdam.
Met de toren hoog boven het gebedshuis
zag men snel erin een kolenkit zoals thuis.
De man die de kolen kwam binnendragen,
bracht vuur voor koude winterdagen.
De kolenkit zelf stond bij het fornuis
gevuld met zwarte kolen en gruis.
De buurt was klein, het leven groot,
de kachel snorde ondanks de nood.
En als de zondag klokken luiden,
klonk hoop vanachter alle puien.
Nog altijd voelt men in de straat
de toren als een rechte rug ruggengraat.
Meer info op wikipedia
Tekst: De Kolenkitkrant Zomereditie 2025 – Fotografie: © misign ontwerp